kapłaństwo

W wielu posługach dla wspólnoty sakrament kapłaństwa ma szczególne znaczenie. W Dziejach Apostolskich czytamy, że pewnego dnia wspólnota wierzących wybrała siedmiu mężów „dobrej sławy, pełnych ducha i mądrości” jako diakonów wspólnoty, mających za zadanie wspomaganie Apostołów w ich pracy. „Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce” (Dz 6, 6). Również z Listów do Tymoteusza dowiadujemy się (1 Tm 4, 14 i 2 Tm 1, 6), że powierzanie urzędu w Kościele odbywało się przez wkładanie rąk. W ten sam sposób odbywa się to także obecnie. Mężczyznom, którzy czują się powołani do służby wspólnocie, zlecają tę misję biskupi – następcy Apostołów – przez modlitwę i włożenie rąk. Tym samym udzielają im sakramentu kapłaństwa, święceń kapłańskich. Jeśli ktoś otrzyma od Kościoła urząd kapłański, sprawuje go nie dla siebie, lecz dla Kościoła. Służba Kościołowi ma oczywiście wpływ także na życie tego, kto ją pełni. Odznacza się ono stałą gotowością służenia Kościołowi i ludziom.

W uroczystości święceń uczestniczą w miarę możliwości także inni kapłani. Również oni kładą ręce na nowo wyświęconych kapłanów. Tym symbolicznym gestem zaświadczają swą przynależność do urzędu kapłańskiego. Wspólnie z wyświęcającym biskupem sprawują ofiarę mszy św., na znak tego, że wyświęceni są w swej posłudze przedstawicielami biskupa, działają z jego polecenia i przed nimi są odpowiedzialni. Ze swej strony biskup troszczy się o nich. W ten sposób uczestniczą oni w zadaniach i władzy biskupa.

Biskup, współpracujący z kapłanami i diakonami w swojej diecezji, otrzymuje święcenia i władzę biskupią poprzez modlitwę i włożenie rąk przez innych biskupów. Wspólnota biskupów w jedności z biskupem Rzymu jest nieprzerwaną kontynuacją Kolegium Apostolskiego w nauczaniu i pasterskim rządzeniu Kościołem. Tak więc sakrament kapłaństwa otrzymują ci, którzy mają służyć Kościołowi jako biskupi, kapłani i diakoni.

Biskup jest członkiem Kolegium biskupiego i następcą Apostołów. Kieruje on diecezją. Ponosi odpowiedzialność za głoszenie słowa Bożego, oddawanie czci Bogu i za posługę braterską w swojej diecezji i w całym Kościele. Poza tym bierzmuje, udziela święceń diakonom, kapłanom i innym biskupom, poświęca kościoły.

Kapłani kierują w imieniu biskupa parafiami jego diecezji, spełniają powierzone im przez niego zadania, głoszą słowo Boże i nauczają. Posiadają władzę sprawowania Eucharystii, udzielania sakramentów pokuty i namaszczenia chorych. Do ich pełnomocnictw należy ponadto uroczyste udzielanie chrztu i asystowanie przy zawieraniu małżeństwa (oba wyżej wymienione uprawnienia posiada również diakon). Ważnym zadaniem kapłanów jest również troska o potrzebujących i zabieganie o jedność parafii.

Diakoni służą wiernym podczas nabożeństw, uczestniczą w głoszeniu słowa Bożego i w nauczaniu, a także troszczą się o biednych i chorych. W parafiach, gdzie nie ma kapłanów, diakon przewodniczy liturgii słowa i udziela Komunii świętej.

Św. Paweł powiada o urzędzie kapłana:
Nie żeby okazać nasze władztwo nad wiarą waszą, bo przecież jesteśmy współtwórcami radości waszej;
wiarą bowiem stoicie
(2 Kor 1, 24).

Informacje praktyczne:

W naszej wspólnocie parafialnej modlimy się o nowe i  święte powołania kapłańskie

w każdy pierwszy czwartek miesiąca.

o godz. 17. 30 adorację prowadzi Złota Róża oraz Margaretki

o godz. 18.00 sprawujemy Eucharystię podczas której prosimy Pana Jezusa o nowe powołania

 

Informacje dla kandydatów do Seminarium Duchownego w Krakowie:

Osoby pragnące wstąpić do naszego seminarium i rozpocząć studia filozoficzno-teologiczne zgłaszają się osobiście, składają potrzebne dokumenty i odbywają rozmowy z rektorem i ojcem duchownym.

Warunki przyjęcia

Podstawowym warunkiem jest łaska powołania do kapłaństwa i celibatu. Rozeznanie powołania opiera się na wewnętrznym pragnieniu służby Bogu i ludziom oraz na posiadaniu zdolności koniecznych do podjęcia formacji i posługi kapłańskiej. Zdolności o których mowa to:
a) Zdolności duchowe – miłość Boga i drugiego człowieka, duch braterstwa, zdolność zaparcia się siebie, doświadczona czystość, odpowiedzialność za Kościół, gorliwość apostolska i misyjna,
b) Zdolności moralne – szczerość, dojrzałość uczuciowa, wierność obietnicom, troska o sprawiedliwość, duch przyjaźni, wolności, odpowiedzialność, pracowitość, umiejętność współpracy,
c)  Zdolności intelektualne – umiejętność stosowania słusznej i zdrowej oceny, uzdolnienia pozwalające do odbycia wyższych studiów filozoficzno-teologicznych,
d) Zdrowie psychiczne i fizyczne,
e) Dobra intencja – podjęcie zadań kapłańskich z pobudek religijnych,
f)  Wolność w wyborze powołania,
g)  Wewnętrzne przekonanie o wezwaniu przez Boga.

Miejsce i termin zgłoszeń

Kandydaci z Archidiecezji Krakowskiej zgłaszają się w rektoracie Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie przy ul. Podzamcze 8

 Potrzebne dokumenty

1. Własnoręcznie napisane podanie

2. Życiorys

3. Świadectwo maturalne (oryginał) *

4. Świadectwo ukończenia szkoły średniej

5. Aktualna metryka chrztu świętego i świadectwo bierzmowania

6. Świadectwo ślubu kościelnego rodziców

7. Opinia Księdza Proboszcza i katechety

8. Świadectwo zdrowia o możliwości podjęcia studiów (wystawia lekarz pierwszego kontaktu)

9. Dwie fotografie (format legitymacyjny, w garniturze, w jasnej koszuli z krawatem)

 Test i rozmowa kwalifikacyjna

Kandydaci będą pisać test i odbędą rozmowę kwalifikacyjną obejmującą zakres wiadomości katechetyczno-teologicznych na poziomie szkoły średniej. Będą one miały miejsce w budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie przy ul. Piłsudskiego 4. Terminy zostaną podane kandydatom w momencie składania dokumentów. W przygotowaniu się proponowana jest lektura następujących pozycji:

1. Katechizm Kościoła Katolickiego, wydanie drugie poprawione, Poznań 2002.

2. Youcat: Katechizm Kościoła Katolickiego dla młodych, tłum. M. Szczepaniak, Częstochowa 2011.

3. Być chrześcijaninem dziś: teologia dla szkół średnich, red. M. Rusecki, Lublin 1992.